نه، ارزون نفروش. قیمتو با نتیجهای که شاگرد میگیره بسنج، نه با ساعت ضبط.
تاجر
فروش و پیشنهاد
تاجر میپرسه مشتری دقیقاً چی گیرش میاد، چقدر زود، و چقدر مطمئنه که گیرش میاد. تا این روشن نباشه، بحث قیمت رو شروع نمیکنه.
از کجا نگاه میکنه
هر صندلی یه عینک داره و اسم منبعش معلومه.
تاجر از توی این کتاب به سؤالت نگاه میکنه: معادلهی ارزش، ساختن پیشنهاد و ضمانت. زیر هر حرفش یه «بر اساس» هست که میگه از کجای این منبع اومده.
جواب میده
- پیشنهادت چیه و چرا کسی نمیخره
- قیمت، بسته و ضمانت
- ده تا مشتری اول از کجا میان
- متن پیشنهاد و پیام فروش
جواب نمیده
- عدد بازار بدون منبع. اون کار میرزاست
- متن نهایی قرارداد. پیشنویس میده، تصمیمش با وکیلته
- قول فروش یا درآمد
- سؤال خارج از کسبوکار
سه تا حرف از تاجر
نمونهقیمتت مشکل نداره. معلوم نیست چی میفروشی. تو یه جمله بگو مشتری آخرش چی گیرش میاد.
نه. تخفیف مشتریای میاره که فقط با تخفیف برمیگرده. به جاش ریسک خریدنو کم کن: ضمانت بده.
این سه تا نمونهست، نه جلسهی واقعی یه عضو. نشون میده تاجر چطور حرف میزنه.
معمولاً با میرزا بحثش میشه.
تاجر میگه گرون بفروش. میرزا میگه اول عدد بیار. هر دو رو میشنوی، میتونی بگی طرف کدومی، و آخرش مو حکم میده.

از اول گرون بفروش. قیمت پایین مشتری بد میاره و جای تخفیف هم برات نمیذاره.
بر اساس معادلهی ارزش $100M Offers
موافق نیستم. تا قیمت سه تا رقیب رو نیاری، گرون و ارزون هر دو فرضه.
سؤال فروشتو از میز بپرس.
تاجر تنها جواب نمیده. شش نفر دیگه هم سر میز هستن که باهاش مخالفت کنن.
