اقتصاد واحد به زبون ساده

عینک: اقتصاد واحد، با عینک میرزاآخرین بازبینی:

جواب کوتاه

اقتصاد واحد یعنی حساب کنی از یه بار فروش، یا از یه مشتری، آخرش چقدر برات می‌مونه. قیمت رو بنویس، خرجی که هر بار فروش داره رو ازش کم کن، و ببین این سود کوچیک بیشتر از خرجیه که برای پیدا کردن هر مشتری می‌کنی یا نه. اگه نه، فروش بیشتر یعنی ضرر بیشتر.

واحد چیه

اول تصمیم بگیر واحدت چیه. برای یه کافه می‌تونه یه سفارش باشه. برای یه دوره‌ی آنلاین، یه شاگرد. برای یه سرویس ماهانه، یه مشتری تو یه ماه. واحد چیزیه که بارها تکرار میشه و هر بار پول میاره و خرج داره.

بعد همه‌ی حساب‌ها رو برای همین یه واحد انجام میدی. این کار حساب پیچیده‌ی کل کسب‌وکار رو به یه سؤال ساده تبدیل می‌کنه: هر بار که این اتفاق میفته، پول درمیارم یا از دست میدم؟

خرجی که با هر فروش میاد

بعضی خرج‌ها با هر فروش تکرار میشن: مواد اولیه، بسته‌بندی، ارسال، کارمزد پرداخت، یا وقتی که برای هر مشتری می‌ذاری. به اینا میگن هزینه‌ی متغیر. قیمت منهای این خرج‌ها میشه سودی که از هر واحد می‌مونه، که اسمش حاشیه‌ی سوده.

بعضی خرج‌ها ثابتن و با تعداد فروش عوض نمیشن، مثل اجاره یا اشتراک یه نرم‌افزار. اینا رو جدا نگه دار. اقتصاد واحد اول به خرج‌های متغیر نگاه می‌کنه.

خرج پیدا کردن هر مشتری

هر مشتری یه خرج پیدا کردن هم داره: تبلیغ، کمیسیون، وقتی که پای پیام دادن و جلسه گذاشتی. اگه همه‌ی این خرج‌ها تو یه مدت رو بر تعداد مشتری‌های تازه‌ی همون مدت تقسیم کنی، به خرج جذب هر مشتری می‌رسی.

حالا مقایسه کن: یه مشتری تو کل مدتی که باهات می‌مونه، چقدر حاشیه‌ی سود برات میاره؟ اگه این از خرج پیدا کردنش کمتره، هر مشتری تازه تو رو فقیرتر می‌کنه، هر چقدر هم فروش زیاد بشه.

  1. واحدت رو انتخاب کن: یه سفارش، یه مشتری یا یه ماه.
  2. قیمت هر واحد رو بنویس.
  3. خرج‌هایی که با هر واحد تکرار میشن رو ازش کم کن.
  4. خرج پیدا کردن هر مشتری رو حساب کن.
  5. ببین یه مشتری تو کل عمرش بیشتر میاره یا بیشتر خرج داره.

نقطه‌ی سربه‌سر

وقتی حاشیه‌ی سود هر واحد رو داری، می‌تونی حساب کنی چند واحد باید بفروشی تا خرج‌های ثابتت پوشونده بشه. اسم این نقطه سربه‌سره. زیرش ضرر می‌کنی، بالاش سود.

این عدد بهت میگه هدف فروشت باید چقدر باشه تا کسب‌وکار سر پا بمونه. اگه این عدد با توان واقعی تو برای فروش خیلی فاصله داره، یا باید قیمت رو عوض کنی، یا خرج‌ها رو، یا مدل رو.

وقتی عدد نداری

اول کار خیلی از این عددها رو نداری و باید حدس بزنی. حدس زدن ایرادی نداره، به شرطی که بدونی حدسه. پیش میرزا هر عددی که منبع نداره برچسب «فرض» می‌خوره و تا وقتی عدد واقعی از فروش خودت نیاری، همین‌طور می‌مونه.

با اولین فروش‌ها، حدس‌ها رو با عدد واقعی عوض کن. حساب کوچیکی که با عدد واقعی ساخته شده، از یه جدول بزرگ پر از حدس خیلی بیشتر به دردت می‌خوره.

سؤال‌های رایج

اگه حاشیه‌ی سودم کمه چی کار کنم؟

سه راه داری: قیمت رو بالا ببری، خرج هر واحد رو کم کنی، یا چیزی بفروشی که حاشیه‌ی بیشتری داره. قبل از تصمیم، ببین کدوم یکی برای مشتریت کمتر دردسر داره.

وقت خودم رو هم حساب کنم؟

آره. اگه برای هر مشتری ساعت‌ها وقت می‌ذاری، اون وقت یه خرجه، حتی اگه کسی بهت حقوق نمیده. اگه حسابش نکنی، کسب‌وکاری می‌سازی که فقط با کار مجانی خودت سر پا می‌مونه.

این حساب برای کسب‌وکار خدماتی هم به کار میاد؟

آره. واحد می‌تونه یه پروژه، یه جلسه یا یه مشتری ماهانه باشه. منطقش همونه: هر بار چقدر میاد، چقدر خرج داره و چقدر می‌مونه.

واژه‌های این راهنما

آخرین بازبینی:

این راهنما روشه، نه قول نتیجه. وضع تو با بقیه فرق داره.

سؤال خودتو از میز بپرس